Tekst piosenki z THE MULE [DRUM SOLO] ze Deep Purple: No one sees the things you do, Because I stand in front of you, But you drive me all the time, You put DZIECKO W CZASIE DEEP PURPLLE - Tekściory.pl – sprawdź tekst, tłumaczenie twojej ulubionej piosenki, obejrzyj teledysk. Related to Deep Purple Beschrijving; David Coverdale artiest: Solo work as David Coverdale: Joe Lynn Turner artiest: Vocalist (1989-1992) Ian Gillan artiest: lead singer 1969–1973,1984–89 and 1992–present: Rainbow artiest: Guitarist Ritchie Blackmore was a member of Deep Purple before he moved on to form Rainbow: Don Airey artiest [Verse 1] If you're leaving, close the door I'm not expecting people, anymore Hear me grieving, lying on the floor Whether I'm drunk or dead, I really ain't too sure Dziecko w czasie (2017) - Życie autora książek dla dzieci wywraca się do góry nogami, kiedy znika jego córka. Dziecko w Czasie. Drogie dziecko z czasem dostrzeżesz granicę. Granicę wyznaczoną pomiędzy dobrem i złem. Spójrz na Tego Ślepca strzelającego do Świata. Kule latają, zbierają żniwo. Jeśli byłeś zły, o Panie, a z pewnością byłeś. I nie zostałeś trafiony latającym ołowiem. Lepiej zamknij oczy, pochyl głowę. Tłumaczenie piosenki „Smoke On The Water” artysty Deep Purple — angielski tekst przetłumaczony na niemiecki Deutsch English Español Français Hungarian Italiano Nederlands Polski Português (Brasil) Română Svenska Türkçe Ελληνικά Български Русский Српски Українська العربية فارسی Deep Purple [ ˌdiːpˈpɜːpl̩] ist eine im April 1968 gegründete britische Rockband. Mit ihrem Stil, der vom Klang der Hammond-Orgel, markanten Gitarrenriffs, Improvisation, treibender Rhythmusarbeit und markantem Gesang geprägt ist, zählt sie zu den ersten und einflussreichsten Vertretern des Hard Rock [1] und des aufkeimenden Heavy Tłumaczenie piosenki „Perfect Strangers” artysty Deep Purple — angielski tekst przetłumaczony na francuski Deutsch English Español Français Hungarian Italiano Nederlands Polski Português (Brasil) Română Svenska Türkçe Ελληνικά Български Русский Српски Українська العربية 日本語 Please Subscribe to my channel and go watch my other videos. You can also find thounsand videos on Facebook: http://www.facebook.com/The.School.of.Rock N8t3. Grzegorz Kupczyk - Kowery01 - 500 miles (The Hooters)02 - Dorosłe Dzieci - wersja '95 - Kupczyk, Ostrowska, Skawiński, Stróżniak03 - Jest Taki Samotny Dom04 - Child In Time (Deep Purple)05 - Stairway To Heaven06 - Nic Nie Jest Ważne (Nothing Else Matters) Metallica08 - Czemu Tak Stało Się (Alone) Heart09 - Kiedyś (Carrie) Europe09 - To Cud (Love Hurts) Nazareth10 - Majomaj (My On My) Slade12 - Nie Płacz (Don't Cry) Guns'n'roses13 - Shout & Grzegorz Kupczyk - Smak Ciszy14 - W labiryncie ludzkich spraw15 - Epitafium (akustycznie)16 - RequiemZaczęło się od tego, że chciałem sprawdzić co to za wersja Dorosłych dzieci '95 z płyty Aksamitny sen - i jego przyjaciele, no i okazało się, że to bardzo ciekawa wersja - oprócz Gzegorza Kupczyka słychać tam jeszcze Małgorzatę Ostrowską, Grzegorza Skawińskiego, Grzegorza Stróżniaka i jeszcze jakiś kobiecy głos przy końcu (może ktoś wie, rozpozna)Na tej płycie jeszcze 500 miles z reklamy piwa Leżajsk; szukając tej płyty w internecie (tylko na allegro z około 150 PLN) znalazłem kilka nie znanych mi nagrań Kupczyka, głównie kowerów - dobra wersja samotnego domu Budki Suflera, Dziecko w czasie - bardzo dobre klawisze (poczułem się znowu trochę jak dziesięciolatek gdy pierwszy raz usłyszałem ten utwór);Polskie wersje np Metallici może nie najwyższych lotów, ciekawostka taka(w necie skąpe informacje na temat płyty kupczy z rockowymi balladami po polsku, na jeszcze W labiryncie w zastępstwie Grzegorza Markowskiego (? a może to nie Kupczyk)tak czy inaczej sporo GrzegorzówPOSZUKIWANY, POSZUKIWANE i jeszczeKoledy wykonane Kupczyk - wokalJanusz Musielak - gitaraWieslaw Wolnik - gitara, instrumenty perkusyjneNagrano w K&K Studio1. Pojdzmy wszyscy do stajenki2. Lulajze jezuniu3. Dzisiaj w Betlejem4. Cicha noc5. Hej w Dzien Narodzenia6. Gdy sie Chrystus sliczna Panna8. Bog sie rodzi9. Przybiezeli do Betlejem10. Jezus malusienki11. W zlobie lezy12. Wsrod nocnej ciszy Deep Purple - brytyjska grupa rockowa. Jeden z pierwszych i najbardziej wpływowych zespołów grających hard rock. Grupa powstała w 1968 początkowo w składzie Ritchie Blackmore (gitara), Jon Lord (organy Hammonda), Chris Curtis (perkusja i wokal). Jednak niedługo w zespole nastąpiły znaczące zmiany kadrowe. Z pierwotnego składu pozostali tylko Jon Lord i Ritchie Blackmore, a do nich dołączyli: Ian Paice (perkusja), Rod Evans (wokal) oraz Nick Simper (gitara basowa). Read more on Purple - brytyjska grupa rockowa. Jeden z pierwszych i najbardziej wpływowych zespołów grających hard rock. Grupa powstała w 1968 początkowo w składzie Ritchie Blackmore (gitara), Jon Lord (organy Hammonda), Chris Curtis (perkusja i wokal). Jednak niedługo w zespole nastąpiły znaczące zmiany kadrowe. Z pierwotnego składu pozostali tylko Jon Lord i Ritchie Blackmore, a do nich dołączyli: Ian Paice (perkusja), Rod Evans (wokal) oraz Nick Simper (gitara basowa). W tym okresie grupa nosiła jeszcze nazwę Roundabout, dopiero po kilku miesiącach zmienioną na Deep Purple. Po pewnym czasie muzycy zdecydowali, że Rod Evans nie pasuje do Deep Purple i w 1969 zastąpił go Ian Gillan. Nazwa Deep Purple była pomysłem Ritchiego Blackmore'a i pochodziła od nazwy piosenki autorstwa Nino Tempo & April Stevens, (wykonywał ją Bing Crosby), a którą lubiła śpiewać babcia Blackmore'a. Początkowo grupa grała typowy rock głównego nurtu, inspirowany dokonaniami Vanilla Fudge. Pierwsze dwa albumy, choć nieźle sprzedające się w USA, pozostały niezauważone w Wielkiej Brytanii. W 1970 zespół spróbował swych sił w repertuarze progresywnym, nagrywając koncert na orkiestrę i grupę rockową. To niewątpliwie interesujące dzieło przysporzyło mu legiony fanów, lecz było zaledwie epizodem w muzycznym rozwoju. Prawdziwa sława grupy rozpoczęła się w roku 1970, kiedy to skrystalizował się skład i ostatecznie wykształciło brzmienie. Oparte ono było na rozbudowanych solówkach gitarowych i organowych, złożonych z melodyjnych riffów oraz częstych imitacjach, charakterystycznym śpiewie i solidnie grającej sekcji rytmicznej. Deep Purple znalazło złoty środek pomiędzy prostym brzmieniem ówczesnego hard rocka, a nieco pretensjonalnym rockiem progresywnym. Z lat 1970 - 1973 pochodzą najlepsze nagrania grupy i większość jej przebojów (m. in. "Smoke on the Water", "Highway Star", "Lazy", "Space Truckin", "Pictures of Home"). W roku 1976 zespół się rozpadł. Od 1984 roku pojawia się znów w różnych składach, ciągle ciesząc się sporą popularnością. Nagrywają album "Perfect Strangers", który natychmiast staje się bestsellerem. Niestety, niedługo po reaktywacji znów powstaje konflikt na lini Gillan-Blackmore i w wyniku tego w 1989 roku klasyczny wokalista zostaje zastąpiony przez Joe Lynn Turnera znanego z Rainbow. Jednak jego kariera w zespole nie była długa. W 1990 r. nagrał z Purplami album "Slaves & Masters" i po tournee opuścił zespół po to, aby w 1992 znów zastąpił go Ian Gillan. W takim składzie Deep Purple nagrali "The Battle Rages On...". Podczas trasy promującej owy krążek (mniej więcej w połowie) Blackmore stwierdził, że nie wytrzyma już dłużej z Gillanem i postanawia opuścić zespół. Na dokończenie tournee "wynajęty" został Joe "Satch" Satriani, jednak nie mógł on zostać dłużej w zespole, gdyż zajęty był solowym projektem. Ostatecznie w 1994 roku purpurowi zatrudnili Steve'a Morse'a jako gitarzystę i wytrwał on w zespole do dziś. W 2002 roku Jon Lord postanowił ostatecznie oddać się karierze solowej i opuścił Deep Purple, a jego miejsce zajął klawiszowiec znany nam z Rainbow, Black Sabbath czy Whitesnake - Don Airey. Płyty studyjne: Mk I (Rod Evans, Nick Simper, Jon Lord, Ritchie Blackmore, Ian Paice) Shades Of Deep Purple (1968) The Book Of Taliesyn (1969) Deep Purple (1969) Mk II (Jon Lord, Ritchie Blackmore, Ian Paice, Ian Gillan, Roger Glover) Deep Purple In Rock (1970) Fireball (1971) Machine Head (1972) Who Do We Think We Are? (1973) Mk III (Ian Paice, Jon Lord, David Coverdale, Glenn Hughes, Ritchie Blackmore) Burn (1974) Stormbringer (1974) Mk IV (David Coverdale, Glenn Hughes, Ian Paice, Jon Lord, Tommy Bolin) Come Taste The Band (1975) Mk IIb - pierwsza reaktywacja zespołu (Ian Gillan, Roger Glover, Ian Paice, Ritchie Blackmore, Jon Lord) Perfect Strangers (1984) The House Of Blue Light (1987) Mk V (Jon Lord, Roger Glover, Joe Lynn Turner, Roger Glover, Ian Paice) Slaves & Masters (1990) Mk IIc - druga reaktywacja zespołu (Ritchie Blackmore, Ian Gillan, Roger Glover, Jon Lord, Ian Paice) The Battle Rages On... (1993) Mk VII (Ian Gillan, Roger Glover, Jon Lord, Ian Paice, Steve Morse) Purpendicular (1996) Abandon (1998) Mk VIII (Ian Paice, Roger Glover, Ian Gillan, Steve Morse, Don Airey) Bananas (2003) Rapture Of The Deep (2005) Rapture Of The Deep Tour Edition (2006) Now What? (2013) Read more on User-contributed text is available under the Creative Commons By-SA License; additional terms may apply. Tekst piosenki: Sweet child in time, you'll see the line Line that's drawn between good and bad See the blind man shooting at the world Bullets flying, ooh taking toll If you've been bad - Oh Lord I bet you have And you've not been hit oh by flying lead You'd better close your eyes, aahaouho bow your head Wait for the ricochet Ooo-ooo-ooo-ooo.. Ooo-ooo-ooo-ooo.. Aaa-aaa-aaa.. Oh, I wanna hear you sing.. Aaa-aaa-aaa.. Oaoh.. AAA-AAA-AAA!! AAA-AAA-AAA!! Sweet child in time, you'll see the line Line that's drawn between good and bad See the blind man shooting at the world Bullets flying, mm taking toll If you've been bad - Lord I bet you have And you've not been hit oh by flying lead You'd better close your eyes, aahaao bow your head Wait for the ricochet Ooo-ooo-ooo-ooo.. Ooo-ooo-ooo-ooo.. Aaa-aaa-aaa.. Oh, I gotta hear you sing.. Aaa-aaa-aaa.. Oaoh.. AAA-AAA-AAA!! Oh.. AAA-AAA-AAA!! Oh..god oh no..oh god no..oh..ah..no ah..AAh..oh..AAWAAH!!..oh Tłumaczenie: Słodkie dziecko, z czasem dostrzeżesz granicę Granicę wyznaczoną pomiędzy dobrem i złem Spójrz na tego ślepca strzelającego w świat Kule latają, zbierają żniwo Jeśli byłeś zły, o Panie, z pewnością byłeś, I nie zostałeś trafiony latającym ołowiem, Lepiej zamknij oczy i pochyl głowę Poczekaj na rykoszet „Made in Japan” jest przez wielu fanów rocka, uważany za jeden z najlepszych koncertowych albumów w historii. Myślę, że słusznie. Ponieważ został zagrany, a także nagrany na najwyższym poziomie. Zarówno jeżeli chodzi o umiejętności muzyków, ich zgranie, dynamikę występu, reakcje publiczności (nadzwyczaj kulturalne), oraz co szczególnie podnosi wartość albumu, jego dźwięk. Technicznie album został nagrany perfekcyjnie. Słychać wszystko i jest to przypadek. Żeby dokonać tak czystych, dokładnych rejestracji, zespół celowo udał się na krótkie tourne do Japonii. W tamtym czasie Japończycy dysponowali świetnymi urządzeniami pozwalającymi na nagrywanie z taką jakością płycie słyszymy utwory zarejestrowane w dużych halach koncertowych w Osace (15-16 sierpnia 1972) oraz w Tokio (17 sierpnia 1972)Dwupłytowy album „Made in Japan” ukazał się w sprzedaży w grudniu 1972 i z miejsca został okrzyknięty jednym z najlepszych, o ile nie najlepszym albumem koncertowym do tej pory (to znaczy do końca 1972 roku)Album zaczyna się szybkim i motorycznym utworem „Highway Star” (Gwiazda Autostrady). A sokoro mowa w tytule o autostradzie, to rzeczywiście ten kawałek nie jest na pewno usypiaczem. Szybko, sprawnie, dynamicznie. Ozdobą jak zazwyczaj są organy Hammonda, na których gra Jon Lord, prowadzące intensywny dialog z gitarą Ritchiego Blackmore' numer, to „Child in Time” (Dziecko w Czasie). Wydaje mi się, że wersja koncertowa robi jeszcze większe wrażenie niż studyjny oryginał z 1970 roku. Jest nieco dłuższa. Głos Gillana bardziej histeryczny i penetrujący wyższe rejony anegdota: kiedy moje pokolenie było nastolatkami, bardzo się „nakręcaliśmy” tym utworem. W pewnym momencie słychać bardzo dziwny dźwięk pochodzący tak naprawdę z Hammondów. Głośny huk. Ale wśród młodzieży krążyło przeświadczenie, że jest to odgłos wystrzału z broni krótkiej. Ktoś kiedyś rozpuścił plotkę, że to jeden z uczestników koncertu (spośród publiczności) zastrzelił się, będąc aż tak przejętym przekazem tekstowym tego kawałka. A MY w to wierzyliśmy!Przypomnę tylko, że utwór jest podobno poświęcony dzieciom, które straciły życie w różnych konfliktach zbrojnych gnębiących naszą cywilizację od zarania...„Smoke on the Water”, trzeci utwór, i trzeci killer. Chyba KAŻDY zna ten riff gitarowy, który de facto prowadzi całą konstrukcję tego kawałka. Jak to w wersjach koncertowych bywa, jest trochę dłuższy niż w wydaniu studyjnym. Wzbogacony o nieco inny wstęp, dłuższą solówkę gitarową, oraz krótkie „przekomarzanie się” klawiszy z gitarą w numer. Kiedyś wszyscy początkujący gitarzyści uczyli się tego riffu. Nie wypadało go nie umieć.„The Mule” (Muł) czwarty kawałek, który nie jest ani „mułem”, ani nawet czymś mułowatym. Rodzaj pełnego ciekawych ornamentów, odrobinę „barokowego” sposobu gry. Rozbudowany i wirtuozerski. „Strange Kind of Woman” (Dziwny typ kobiety). Doskonały, typowo „purpurowy” numer, którego nie było na żadnym studyjnym albumie długogrającym. Ukazał się jedynie na singlu. We współczesnych remasterowanych wersjach płyt CD, został dodany jako bonus do albumu „Fireball”.„Lazy” (Leń) Następna nieskrępowana okazja do pokazania umiejętności i użycia sobie w dość momentami swobodnych improwizacjach. Co jak co, ale leniwie na pewno nie jest. W tempie klasycznego boogie, wszyscy pracują wydajnie. Sekcja rytmiczna, czyli Roger Glover na gitarze basowej i Ian Paice na perkusji „pompują” równo i tłusto, tworząc stabilny fundament pod popisy reszty kolegów.„Space Truckin” (gdyby dokładnie tłumaczyć to chodzi prawdopodobnie o coś w rodzaju; Latanie Kosmiczną Ciężarówką). W wersji koncertowej to bardzo długi utwór. Niemal dwadzieścia minut. Na płycie analogowej zajmuje całą czwartą stronę (Strona B, płyty drugiej). To ponowny popis wszystkich muzyków, ale szczególnie obficie prezentuje się tutaj Jon Lord. To jego czas. Współcześnie słuchacze nie są przyzwyczajeni do tak długich utworów, ani tak długich i miejscami mocno skomplikowanych w formie improwizacji. Ale warto wysłuchać tego uważnie od początku do końca. Choćby po to, żeby docenić maestrię grupy podczas występów na żywo. Niejedna, nawet równie doświadczona kapela mogłaby na tym utworze pokazać tak piszę? Bo jeżeli posłuchacie tego utworu bardzo, bardzo uważnie, wczujecie się we wszystko to, co się tam wyprawia, szybko zrozumiecie, że spore części „Space Truckin” powstały niejako „na gorąco”. A i tak żaden z bohaterów koncertu się nie pogubił, nie pomylił, nie zepsuł klasa jeśli chodzi o szkołę gry „live”. Szacunek wersjach CD remasterowanych pod koniec lat 90-tych, dodano trzy bonusy. Są to utwory, które były bisami kończącymi trzy japońskie koncerty. Nie brzmią aż tak dobrze jak reszta płyty, co pozwala sadzić, a nawet rodzi podejrzenie, że nie zostały poddane studyjnej obróbce i zostały przedstawione jako materiał czysto surowy, pochodzący z konsolety realizatora dźwięku/akustyka obsługującego utworówHighway StarChild in TimeSmoke on the WaterThe MuleStrange Kind of WomanLazySpace TruckinBonusy na płytach zremasterowanychBlack NightSpeed KingLucilleSkład zespołuIan Gillan – vocalRitchie Blackmore – gitaraJon Lord – organy Hammonda, syntezatoryRoger Glover – gitara basowaIan Paice – perkusjaMoja ocenaChyba nikogo nie zdziwię pisząc, że ten album to moim zdaniem rzeczywiście jedna z najlepszych koncertowych płyt w historii rocka. Zawsze i z całą pewnością będę go umieszczał w pierwszej dziesiątce, a w najgorszym razie w pierwszej piętnastce tego rodzaju tego albumu uważam za absolutnie obowiązkową dla każdego kto ceni muzykę rockową, nawet jeżeli nie przepada za twórczością Deep sama dla siebie!Marek „Maro” Kulesza